aktualności

15 Sie 2017

"Jubileusz 250 - lecia parafii pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP w Piłce"

Autor: S. Ewa Pollus

 Parafia pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP w Piłce, obchodzi w tym roku Jubileusz 250 - lecia swojego istnienia. Miały tam zatem miejsce rekolekcje przygotowujące wiernych do świętowania tej wielkiej rocznicy. Nauki głosił Misjonarz ze Zgromadzenia Księży Pallotynów.
  Na zaproszenie Księdza Dziekana Sławomira Olejniczaka, który jest dwudziestym trzecim już Proboszczem parafii, Siostra Przełożona wraz z grupą sześciu Sióstr wzięła udział w tych szczególnych uroczystościach.
 W samo południe rozpoczęła się poprzedzona różańcem św. w intencji parafian, Msza Święta, którą celebrował Ksiądz Biskup Grzegorz Balcerek. Podkreślił on znacząco fakt starannego duchowego przygotowania się parafian, do tak wielkiego i radosnego święta.
  Kończąc swoją homilię, Ksiądz Biskup skierował do zgromadzonych znamienne wezwanie: „Obyśmy wszyscy spotkali się w niebie”. Zatem do dzieła, bowiem „wiara bez uczynków jest martwa”.
  W parafii szerzony jest ogromny kult Ojca Pio, dlatego też w kościele stoi przywieziona z Rzymu, piękna figura Świętego z Pietrelciny.
 Bardzo nas ujęła niespotykanie rodzinna atmosfera panująca wśród tamtejszej wspólnoty, szacunek wzajemny i niezmierne zaangażowanie w życie Kościoła. Cieszymy się ogromnie z tego faktu zwłaszcza, że jak wspomniał Ksiądz Proboszcz, w latach 60 i 70 w parafii posługiwały Siostry z naszego zgromadzenia.
 Dziękujemy, że mogłyśmy uczestniczyć we wspólnej radości i życzymy, aby dobry Bóg darzył wszelkimi łaskami i swoim błogosławieństwem.

 Szczęść Boże

14 Sie 2017

"Eucharystia i Parafiada"

Autor: S. Weronika Jeżak

 Niedzielny poranek 13 sierpnia, nie zwiastował słonecznej pogody. Deszcz zdawało się, że wisi nad naszymi głowami. Sąsiednia parafia pod wezwaniem Św. Rocha leżąca na terenie Archidiecezji Koszalińsko- Kołobrzeskiej obchodziła tego dnia patronalne święto. Nie zabrakło modlitw zanoszonych do Pana z prośbą o słoneczną pogodę. Było to bardzo ważne, choćby ze względu na Eucharystię i Parafiadę, które miały się odbyć na wolnym powietrzu. I Pan wysłuchał ...
Siostry ze wspólnoty wieleńskiej postanowiły też tam się udać, aby choć przez chwilę pobyć wśród świętujących parafian. Tegoroczne hasło: „Idźcie i głoście” tak bardzo skłania do wstawania z kanapy i otwarcia się na drugiego człowieka. Nie musi to wcale oznaczać wielkich planów i przedsięwzięć, szeroko pojętych misji, a jest bardziej zachętą do uważnego odczytywania Bożego zaproszenia w najbliższym otoczeniu. Cieszymy się - mogłyśmy tak zwyczajnie porozmawiać z tymi, którzy takiej rozmowy potrzebują, wysłuchać tych „którzy są obciążeni bólem i niepowodzeniem”, a także tych, którzy doświadczają na co dzień „uścisku kochającego Ojca”. Gościnność i otwartość parafian wywarła na nas ogromne wrażenie. Z radością dzielimy się zatem wspaniałym doświadczeniem wielkiego zaangażowania i serdeczności tamtejszej wspólnoty.
 Bogu niech będą dzięki.
 Modlimy się gorąco, aby rozpoczęty niedawno remont świątyni zakończył się pomyślnie i jak najszybciej, a jednocześnie zachęcamy do wsparcia tej ogromnej i niewątpliwie trudnej inicjatywy.

Zobacz galerię fotografii

14 Sie 2017

"Aby On wzrastał we mnie ..."

Autor: S. Edyta Maciukajć

 „Aby On wzrastał we mnie ...„ - to hasło jubileuszowej, XXV już Elbląskiej Pielgrzymki Pieszej na Jasną Górę.
Od 4 sierpnia miałam zaszczyt uczestniczyć w trudzie wędrowania do Maryi z franciszkańską grupą pielgrzymkową. Przewodził nam Ojciec Robert Twardokus oraz neoprezbiter - Ojciec Mateusz Świętosławski. W pielgrzymce brały też udział min. S. Marta, S. Kanizja, S Alicja i S. Augustyna. Niesamowita atmosfera w naszej grupie: braterstwo, radość i duch modlitwy sprawiły, że odczułam te dni jako czas łaski i wzmożonego działania Boga. Wzajemnie wspieraliśmy się poprzez rozmowy, świadectwa życia, a kiedy była taka potrzeba - również posługę pielęgniarską. Szczególnym miejscem na naszej drodze były Świnice Warckie i Głogowiec. Tam spotkaliśmy się duchowo ze Świętą Siostrą Faustyną, odmówiliśmy Koronkę do Miłosierdzia Bożego, a także odwiedziliśmy dom rodziny Państwa Kowalskich w Głogowcu. Kolejnym, niezwykle ważnym miejscem była Zduńska Wola, gdzie na świat przyszedł Święty Maksymilian Maria Kolbe - Rycerz Niepokalanej. Ksiądz Proboszcz tamtejszej Parafii Św. Pawła, ale i jego parafianie przyjęli nas z niespotykaną życzliwością.
 Nasze pielgrzymowanie zwieńczyła Eucharystia u stóp Kochanej Matki, wspólne czuwanie, modlitwy i oddanie się pod Jej przemożną opiekę na wszystkich drogach życia - drogach prowadzących do Jezusa.

Zobacz galerię fotografii

10 Sie 2017

"PIESZA PIELGRZYMKA NA JASNĄ GÓRĘ"

Autor: S. Magdalena Patyna

„Idźcie i głoście to wezwanie,
By ścieżki Pana innym ukazać,
Idźmy i głośmy - ruszajmy w drogę
Odnaleźć wiarę i winy wymazać”

/ z tegorocznego hymnu /

 Trzynastodniowa, 34 już Krajeńska Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę wyruszyła z Sępolna Krajeńskiego 19 lipca. 26 osób, w tym dwaj klerycy bydgoskiego WSD, pod przewodnictwem Księdza Mariana Kotewicza -niezmordowanego kapłana pielgrzymującego już 25 raz, niestrudzenie wędrowało do Matki Bożej. Podczas kolejnych dni pielgrzymowania dołączyło jeszcze sześcioro pątników.
  Hasło przewodnie pielgrzymki wpisywało się w ramy hasła duszpasterskiego tego roku: „ Idźcie i głoście” oraz „Fatima przesłaniem nadziei” Na szlaku rozważaliśmy zbiór konferencji Księdza Sławomira Kunki, napisanego w setną rocznicę Objawień Fatimskich pt. „Z Niepokalaną zwyciężymy”.
  Pielgrzymowanie uważam za dar łaski - 13 dni swoistych rekolekcji w drodze, czasu zmagania się ze sobą i z innymi, wzmacniania fundamentów Wiary. Droga taka uczy prawdziwej pokory, przyjmowania Darów Bożych: pogody, pokarmu, ludzkiej życzliwości, uśmiechu, ale też niepogody, bólu, zmęczenia, własnej słabości . . .
  Trwanie na niej, pozwala wraz z uciekającymi kilometrami dostrzec więcej, wznieść się ponad codzienność.
  To także najprostszy sposób wyzwolenia prawdziwej radości dziecka - cieszy nas wszystko, co zwyczajne i oczywiste. Obecność wspólnoty zaś, jest niezwykłym wsparciem w wędrówce do Domu Matki - razem idziemy, razem się trudzimy, razem głosimy, razem śpiewamy:

„Darmo od Pana jest łaska zbawienia
Wyrzuć kanapę – wskazanie papieskie.
Idźcie i głoście światu całemu
Niebawem przyjdzie Królestwo Niebieskie”

Zobacz galerię fotografii


09 Sierpnia 2017

"250 lecie Parafii pw. NMP Wniebowziętej w Piłce"

Autor: Administrator

27 Cze 2017

"Trochę o powołaniu..."

Autor: S. Weronika Jeżak

 "Miłość była pierwsza, to jest pewne. Potem chwila poznania i łza. Była radość i lęk, myśli gniewne i szukanie - gdzie Ty, a gdzie ja... Powołanie. Co znaczy to słowo? Trzeba iść - jeden krok, wiele mil... Ale przecież Bóg zawsze jest blisko, zawsze grzeje, jak słońce zza chmur. I wystarczy zaufać. To wszystko. Potem można przesunąć sto gór! "
  Od wielu lat liturgiczne wspomnienie Matki Bożej Nieustającej Pomocy jest dla Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi dniem szczególnym. Najstarsze Siostry Juniorystki właśnie tego dnia potwierdzają swoje oddanie Jezusowi Chrystusowi na całe życie.
  27 czerwca 2017 r. o godz. 11:00 trzy Siostry ( w tym dwie ze wspólnoty w Wieleniu) u stóp Matki Boskiej Częstochowskiej w Bazylice Jasnogórskiej, złożyły Wieczystą Profesję Zakonną. Uroczystej Eucharystii przewodniczył Jego Ekscelencja ksiądz Arcybiskup Wacław Depo, który w Imię Boga przyjął od Sióstr ślubowanie.
  Po ośmiu latach formacji początkowej, Siostry doczekały się upragnionego dnia, w którym uroczyście przypieczętowały swój wybór.
 W uroczystości udział wzięli zaproszeni goście: Matka Generalna z Matkami Prowincjalnymi, Siostry, Kapłani, krewni i przyjaciele. Liturgia wzbogacona była doniosłym śpiewem przygotowanym przez Siostry, które przed rokiem składały na Jasnej Górze Śluby Wieczyste.
  Był to dzień wspólnej radości i ogromnego szczęścia.

26 Cze 2017

"80 LAT SIÓSTR FRANCISZKANEK RODZINY MARYI W POZNANIU PRZY UL. NIEGOLEWSKICH"

Autor: S. Marta Jagielska

  18 czerwca Siostry wspólnie z zaproszonymi gośćmi i całą wspólnotą parafialną, świętowały jubileusz 80-lecia pobytu w Domu Prowincjalnym w Poznaniu. O godz. 12.30, w kościele parafialnym pod wezwaniem Św. Anny sprawowana była Eucharystia, której wraz z kapłanami posługującymi w parafii: Ks. Marcinem Czujkiem, Ks. Michałem Nowackim oraz Ks. Dawidem Nowakiem SDB, a także Ojcem Piotrem Osowskim OMI z zaprzyjaźnionej z Siostrami wspólnoty Ojców Oblatów, przewodniczył Ks. Proboszcz Marek Balcer. Historię pobytu Sióstr w Domu przy ul. Niegolewskich przybliżyła S. Magdalena Newerly, która obecnie posługuje w Warszawie, w utworzonym przy Domu Generalnym Zgromadzenia przy ul. Żelaznej, Muzeum św. Zygmunta Felińskiego. Na jubileuszową uroczystość przybyła - także z Warszawy Wikaria Generalna S. Wanda Mikicka oraz S. Anna Miśkowiec. Obecne były również Siostry z sąsiadujących wspólnot: z poznańskiego Seminarium, z Szamotuł, Wielenia i Trzcianki. O godz. 15.00 w kaplicy Domu Sióstr odbyło się spotkanie, podczas którego S. Magdalena szczegółowo przedstawiła zgromadzonym losy Sióstr, które przez minionych 80 lat przebywały w tym Domu. Bardzo wzruszającym był moment, kiedy kilkoro spośród przybyłych parafian, podzieliło się swoimi wspomnieniami związanymi z obecnością Sióstr w tym miejscu. Na zakończenie uroczystości w klasztornym ogrodzie odbył się piknik. To radosne spotkanie swoim śpiewem umilały dzieci ze świetlicy "Franciszkowy Zakątek". Dla najmłodszych nie mogło też zabraknąć różnego rodzaju atrakcji.
 Wiele radości, wiele wspomnień, ale przede wszystkim ogromna wdzięczność Bogu za wszelkie dobrodziejstwa, które przez te 80 lat stały się udziałem Domu w Poznaniu oraz wszystkich tych, których Siostry spotkały na swej drodze i którym z oddaniem posługiwały.

Zobacz galerię fotografii


18 Cze 2017

"„Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia” "

Autor: S. Ewa Pollsus

  W minioną sobotę, 17 czerwca gościliśmy w naszej kaplicy Neoprezbiterów: Księdza Patryka Mazura, którego przesłaniem prymicyjnym są słowa „Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia” oraz Księdza Jędrzeja Machalskiego - myśl przewodnia jego drogi kapłańskiej to „Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój”.
 Wiele radości, wiele wspomnień, ale przede wszystkim ogromna wdzięczność Bogu za wszelkie dobrodziejstwa, które przez te 80 lat stały się udziałem Domu w Poznaniu oraz wszystkich tych, których Siostry spotkały na swej drodze i którym z oddaniem posługiwały.
 Młodzi, wyświęceni 25 maja Kapłani, rozpoczynający trudną niewątpliwie posługę, którzy napotkają na swojej drodze wielu różnych ludzi, którym przyjdzie się zmagać z sytuacjami - często wydającymi się bez wyjścia, pragnęli udzielić nam swojego błogosławieństwa.
 Mszę Świętą sprawowali wraz z Kapelanem Domu - Księdzem Andrzejem Wojciechowskim.
 W swoich modlitwach pragniemy wspierać ich w każdym nowym dniu, ale też wzajemnie prosić o tak potrzebne każdemu westchnienie do Pana.
 Bardzo trudno jest się dzisiaj zdobyć na przyznanie do własnych błędów, a jeszcze trudniej starać się te błędy ciągle i ciągle naprawiać.
 My usłyszeliśmy z ust Neoprezbiterów wiele słów - dobrych, umacniających w wierze, słów serdecznych, słów pouczających. . . .
 Dla mnie niezapomnianym przykładem będzie wspomnienie spotkania młodego Kapłana z dziatwą przedszkolną i opowieść, jaką przekazał dzieciom, aby uświadomić im to, jak wiele zależy od nas samych.
 Spadające z drzewa sowy - symbol kogoś, kto źle postąpił. A potem wracające na gałęzie po zadośćuczynieniu za swój czyn ptaki i ptaki, które nawet nie starały się, by cokolwiek zmienić i wrócić na swoje miejsce. Przecież wszystko jedno, gdzie jestem, co robię, czy może ktoś przeze mnie płacze - byle mnie było dobrze, wygodnie. . . .
  Proszę dobrego Boga, byśmy nigdy nie wybierali postawy ptaków pozostających na ziemi, byśmy codziennie starali się wrócić na miejsce, które poprzez własne słabości utraciliśmy. Uświadamiają nas o tym sowy - symbole mądrości.
 Raz jeszcze życzę młodym Kapłanom, aby zawsze Chrystus prowadził Ich swoją Drogą, uczył swoją Prawdą i jednoczył swoim Życiem.
 Szczęść Boże

06 Czerwca 2017

"Rekolekcje Zakonne"

Autor: S. Marta

17 Maj 2017

"Rekolekcje Zakonne"

Autor: S. Magdalena Newerly

  W dniach od 9. do 16. maja w naszym Domu odbywały się rekolekcje zakonne, które prowadził ks. dr Robert Ogrodnik, historyk i kapelan Rodziny Ravensbrück. Do Wielenia zjechały się siostry z trzech prowincji, a także z Irkucka i Kazachstanu. Rekolekcje przeżywane w duchu wdzięczności i uwielbienia Boga za dar 160-u lat istnienia naszego Zgromadzenia, a także w klimacie 100-ej rocznicy Objawień Matki Bożej w Fatimie miały szczególną wymowę, zaś majowy nastrój i piękno przyrody otaczającej wieleński Dom, sprzyjały bardzo radosnemu i głębokiemu przeżywaniu czasu odnowy duchowej. Tematy rekolekcyjnych konferencji skupiały się wokół osobistej, żywej więzi z Jezusem Moim Oblubieńcem. Nie wystarczy bowiem iść za Jezusem lub obok Niego. Trzeba być i iść z Nim, trzeba nieustannie mówić Mu o swojej miłości, czuwać nad głęboką więzią z Nim. Tylko wtedy możemy być świadkami Jego miłości.
  W czasie rekolekcji na spotkaniu z Matką Generalną siostry dzieliły się także swoimi doświadczeniami duchowego wzrostu i działalności apostolskiej, wzajemnie się ubogacając. Matka Generalna zachęcała wszystkie siostry do jeszcze większej modlitwy wdzięczności i uwielbienia, przytaczając myśli i wskazania Ojca Założyciela. Rekolekcje zakończyły się uroczystym Jubileuszem 60 – lecia Profesji Zakonnej sióstr: s. Małgorzaty Władysławy Jasek, Leokadii Augustyny Rutkowskiej i s. Kazimiery Miriam Majewskiej. Naszym Drogim Jubilatkom składamy najlepsze życzenia wraz z wdzięczna pamięcią w modlitwie

Zobacz galerię fotografii


17 Maj 2017

"Daj się poprowadzić"

Autor: S. Marta

Dni Skupienia u Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi w Domu Sióstr w Poznaniu na ulicy Niegolewskich 23.
  Zgłoszenia i kontakt:
  S. Marta
  tel.: 798 796 433
  e-mail: s_mj@wp.pl

11 Maj 2017

"13 maja minie 100 lat"

Autor: S. Ewa Pollus

  13 maja minie 100 lat od dnia, w którym małym fatimskim pastuszkom po raz pierwszy objawiła się Matka Boża. Maryja w kolejnych spotkaniach z dziećmi (ostatnie miało miejsce 13 października tego samego roku) powierzyła im tajemnice dotyczące świata. Mały Franciszek zmarł w 1919 roku, jako jedenastoletni chłopiec, natomiast Hiacynta w roku 1922 - miała wtedy 10 lat.
  Święty już dzisiaj Jan Paweł II, w rocznicę pierwszego objawienia - 13 maja 2000 roku - ogłosił oboje błogosławionymi.
  Siostra Łucja, która dożyła naszych czasów, niezwykłą więzią połączona była z Papieżem Polakiem, a chwilą przełomową tej więzi był zamach na Jego życie, w kolejną rocznicę Fatimskich Objawień. Odchodząc do Pana w godzinie pierwszego objawienia - 13 lutego 2005 roku Siostra Łucja mówiła: „Serce Jezusa, Niepokalane Serce Maryi. Z Franciszkiem i Hiacyntą i Ojcem Świętym idziemy, idziemy, idziemy . . . „
  I my idźmy. Idźmy, pielgrzymujmy po ziemi, słuchając wskazań Matki Bożej Fatimskiej. Idźmy tak, abyśmy godnymi byli spotkać się z wszystkimi, którzy uprzedzili nas w drodze do Domu Ojca.

13 Kwi 2017

"Grób Pański"

Autor: S. Ewa Pollus

  Na zakończenie liturgii z Wielkiego Piątku, kapłan umieszcza Najświętszy Sakrament w miejscu, które symbolizuje grób Chrystusa. Zwyczaj ten pochodzi z Palestyny, a w Polsce przyjął się w XVI wieku. Tradycję ustawiania Grobu Pańskiego w polskich kościołach spopularyzowali Bożogrobcy. W centrum grobu umieszcza się figurę Zmarłego Jezusa oraz Monstrancję z Najświętszym Sakramentem, okrytą przezroczystym welonem. Welon, to pamiątka całunu, w który owinięto Jezusa przed złożeniem w grobie.
  Zgodnie z wytycznymi zawartymi w Mszale Rzymskim, w kaplicy adoracji zwanej Grobem Pańskim "powinien być ołtarz, choćby przenośny, i tabernakulum do przechowywania puszek z Najświętszym Sakramentem." Monstrancję, wystawia się na ołtarzu lub na tronie, który powinien być umieszczony blisko ołtarza.
  Tan sam tekst nakazuje, aby wszystkie elementy dekoracyjne i światła kierowały uwagę wiernych na Najświętszy Sakrament, który jest Pamiątką Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa, a nie na figurę Chrystusa leżącego w grobie.
  Od chwili złożenia w grobie, aż do rozpoczęcia Wigilii Paschalnej trwa adoracja Umęczonego Chrystusa.
  Grób Pański przygotowany w naszej kaplicy, jak każdego roku cieszył się wielkim uznaniem wiernych. Nieustannie przybywali oni do stóp Jezusa wielbiąc Go w Najświętszym Sakramencie.

13 Kwi 2017

"Wielkanoc 2017"

Autor: S. Ewa Pollus

  Za kilka dni będziemy przeżywać święta Wielkiejnocy — zbawczą mękę, śmierć i zmartwychwstanie Pana Jezusa. Będziemy towarzyszyć Panu Jezusowi w Ogrójcu, w drodze krzyżowej, a potem razem ze św. Janem i Piotrem, usłyszawszy słowa Marii Magdaleny, odkryjemy, że grób, gdzie złożono Pana, jest pusty. Nasze życie, niekiedy trudne i bolesne, rozświetli prawda o zmartwychwstaniu. Przypominają się nam słowa Mistrza, które mówił do Apostołów, że On powstanie z martwych. W zmartwychwstaniu Jezusa mamy udział w tym, co dla nas jest najbardziej nieosiągalne i niedostępne — nieskończoność i nieutracalność życia. Żyjąc tu, na ziemi, nieustannie mierzymy się z ograniczeniami — własnymi, innych ludzi, napotykamy bariery i dotykamy granic. Tymczasem Jezus swoim zmartwychwstaniem otwiera przed nami perspektywę wieczności życia z Bogiem, w pełnej jedności i bliskości, bez czasu i kresu.
  My, którzy wierzymy w prawdę o zmartwychwstaniu Nazarejczyka, chcieli¬byśmy Go zobaczyć, dotknąć choć rąbka Jego sukni, pragnęlibyśmy spojrzeć Mu w oczy i przylgnąć do Jego piersi.

  Życzę Wam pokoju serca i radości paschalnej na zbliżające się święta Wielkiejnocy i wielu łask od zmartwychwstałego Pana.

13 Kwi 2017

"TRIDUUM PASCHALNE"

Autor: S. Ewa Pollus

  Triduum (łac. "trzy dni") paschalne rozpoczyna się w Wielki Czwartek wieczorem, a kończy nieszporami w wieczór Niedzieli Zmartwychwstania Pańskiego. Msza Wieczerzy Pańskiej odprawiana w czwartek wieczorem inauguruje Triduum Paschalne naszego Pana. W liturgii uobecnia się tajemnicę męki, smierci i zmartwychwstania Chrystusa. Pascha to Jego przejście z tego świata do Ojca, ze śmierci do zycia. Tu jest źródło naszej wiary. Dla chrześcijan nie ma nic ważniejszego, nic bardziej godnego świętowania. Jak niedziela jest najważniejszym dniem tygodnia, tak Triduum Paschalne jest szczytem roku liturgicznego.

WIELKI CZWARTEK "W chwili, kiedy Pan w przenajświętszej Eucharystii ofiarowuje samego siebie - swoje Ciało i Krew - kiedy oddaje się w nasze ręce i naszym sercom, pozwólmy, by poruszyła nas Jego modlitwa. Włączmy się sami w tę Jego modlitwę i prośmy: Tak, Panie, obdarz nas wiarą w Ciebie, który jesteś jedno z Ojcem w Duchu Świętym. Pozwól nam żyć w Twojej miłości i stać się przez to jednością - tak jak Ty jesteś jedno z Ojcem, aby świat uwierzył. Amen."
Benedykt XVI

WIELKI PIĄTEK "Tak więc wszyscy, co poznali zmiłowanie Boże, klękają pod krzyżem, który rozpościera niewidzialne swoje ramiona poprzez wszystkie przestworza i wszystkie czasy. Padają na twarz. Milczą. Płaczą. Modlą się do Ukrzyżowanego. Modlą się do życia, które za nas zostało ofiarowane. Modlą się do Zmarłego, który nam przyniósł życie. Modlą się do Miłości, która miłuje aż do końca, do Posłuszeństwa, które było niewzruszone aż do śmierci i to smierci krzyżowej. Modlą się do Tajemnicy, która zawiera w sobie odpowiedź na wszystkie pytania."
 Karl Rahner SJ

WIELKA SOBOTA "Co się stało? Wielka cisza spowiła ziemię: wielka na niej cisza i pustka. Cisza wielka, bo Król zasnął. Ziemia się przelękła i zamilkła, bo Bóg zasnął w ludzkim ciele, a wzbudził tych, którzy spali od wieków. Bóg umarł w ciele, a poruszył Otchłań."
  Starożytna homilia na Świętą i Wielką Sobotę

30 Mar 2017

"Zerwany kłos”....

Autor: S. Weronika Jeżak

  Czas „Wielkiej wojny” - lata 1914 - 1918 - to niezwykle trudny w dziejach świata okres. Właśnie w tych przerażających okolicznościach Karolina Kózkówna przeżywała swoją młodość - urodziła się 2 sierpnia 1898 roku. Na podstawie dziejów jej życia i męczeńskiej śmierci powstał film. Film, który wraz z Siostrami wieleńskiej wspólnoty obejrzałyśmy w trzcianeckim kinie. Ekranizacja wywarła na mnie ogromne wrażenie. Jeden z jej aspektów, to piękne życie młodej, niewinnej dziewczyny. Dziewczyny o otwartym sercu, żyjącej blisko Boga . . . I druga strona: dramat okrutnej wojny toczącej się wokół, związana z nią agresja, przemoc i zło, które dosięgły również mieszkańców wioski. Rodzinnej wioski Karoliny Wał-Ruda, pod Tarnowem. W szczególny sposób dotknęły mnie i na długo w mojej pamięci pozostaną dialogi Karoliny z Księdzem. To one tryskają nadzieją wynikającą z wiary w życie wieczne, to one przekonują, iż okoliczności, w jakich przyjdzie nam żyć, nie mogą przesłonić najważniejszych rzeczy. Jeżeli tylko żyjemy z wiarą w łaskę Bożą, powinniśmy się troszczyć o ziarna miłości, zaufania i dobroci, aby przyniosły one kiedyś zdrowe, dojrzałe owoce. Wbrew rozprzestrzeniającym się na ziemi chwastom, wbrew wszelkiemu złu i nienawiści.
  Tego właśnie, przykładem swojego życia uczy nas Błogosławiona Karolina Kózkówna, a film według mojego przekonania doskonale tę ideę oddaje.
  Dziękuję Bogu za życie Błogosławionej Karoliny, a twórcom filmu za to, że w tak przystępny sposób przybliżyli nam ważne dla każdego wierzącego fakty z jej życia.
  Za swoiste dla nas przesłanie....

25 Mar 2017

"Święto Zwiastowania Pańskiego w Toruniu"

Autor: S. Barbara Borowiak

  Sobota, 25 marca - Święto Zwiastowania Pańskiego. Wczesny poranek powitał nas chłodem i szronem na dachach budynków, ale nie to jest dziś ważne. Dziś grupa Sióstr i pracowników świeckich rusza do Torunia. Do Sanktuarium p.w. NMP Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i Św. Jana Pawła II. Droga minęła bardzo szybko i znaleźliśmy się na placu, gdzie powitała nas figura Papieża Polaka.
  To wielkie wotum wdzięczności Rodaków z Polski i z Polonii za Jana Pawła II, w dniu urodzin Świętego Papieża - 18 maja 2016 roku konsekrował przy współudziale JE ks. Kard. Stanisława Dziwisza, Arcybiskupów, Biskupów i najwyższych władz państwowych legat papieski - JE ks. kard. Zenon Grocholewski z Watykanu.
  I właśnie tu odbyły się uroczystości z okazji 160 rocznicy powołania przez Św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek RM, na które przybyły Siostry z całego kraju z Matką Generalną i Matkami Prowincjalnymi na czele.
  Siostra Barbara - Przełożona Sióstr naszego zgromadzenia posługujących w tym niezwykłym miejscu - była naszym przewodnikiem podczas zwiedzania kościoła. Ogromne wrażenie sprawiła na wszystkich wierna replika watykańskiej kaplicy Św. Jana Pawła II, z ampułką Jego krwi w relikwiarzu i obrazem Matki Najświętszej, przed którym się modlił i który 1 października 2004 roku sam Ojciec Święty ofiarował Kustoszowi Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach, ks. Mirosławowi Drozdkowi.
  Przed rozpoczęciem Mszy Świętej został odśpiewany - pierwszy raz wg słów Kustosza w tej świątyni - Akatyst, jako przygotowanie do Eucharystii. Na początku Najświętszej Ofiary zostały uroczyście wprowadzone relikwie Św. Zygmunta Felińskiego oraz Patronki wdów, teściowych i babć - Bł. Marianny Biernackiej.
  W procesji z darami ofiarowano: ornat, naczynia, komże, wodę, wino i chleb oraz kwiaty.
  Po Komunii Świętej Matka Generalna w Akcie Oddania Zgromadzenia Maryi Gwieździe Nowej Ewangelizacji powierzyła wszystkie Siostry i dzieła przez nie prowadzone Matce Bożej.
  Po zakończeniu Eucharystii zgromadziliśmy się w kaplicy pamięci poświęconej Polakom pomordowanym podczas II wojny światowej za ratowanie Żydów. W jej centrum znajduje się figura Niepokalanej ścierającej głowę węża, a za nią ściana z relikwiami męczenników polskich. Po obu stronach ściany frontowej natomiast znajdują się nazwiska ponad tysiąca pomordowanych za pomoc Żydom Polaków - niejednokrotnie całych rodzin - z dziećmi włącznie. Tu odbyła się prelekcja S. Antonietty pt. „Udział Sióstr Rodziny Maryi w ratowaniu Żydów i innych prześladowanych w latach 1939-1945”.
  Siostra przedstawiła zgromadzonym wiele faktów, które miały miejsce w domach Sióstr w wyżej wskazanych latach, a za które każdego dnia groziła Siostrom śmierć z rąk okupanta. Niezwykle wzruszające były historie uratowanych, którzy po wielu latach włożyli wiele trudu i starań, by odnaleźć domy, w których spędzili ten okrutny czas i podziękować Siostrom za uratowanie życia.
  Nasz pobyt w tym niezwykłym miejscu dobiegł końca - jeszcze tylko spotkanie z figurą Św. Piotra zarzucającego sieci ...
  Pełni wrażeń, powierzeni opiece Matki Najświętszej i Świętego Krzysztofa wróciliśmy szczęśliwie do domu.

Zobacz galerię fotografii

10 Mar 2017

"..."Idźcie i głoście"..."

Autor: S. Anna Maciejewska

  ..."Idźcie i głoście"... podążając za hasłem obecnego roku liturgicznego S. Dyrektor Ewa Pollus wraz z s. Weroniką Jeżak - fizjoterapeutką oraz z s. Anną Maciejewską Przełożoną z Poznania w dniach 3 - 7 marca udały się z misją do Wielkiej Brytanii. Miejscem docelowym była parafia Our Lady and the Apostoles w Stockport, niedaleko Manchesteru.
  Dzięki otwartości miejscowego proboszcza O. Pata i wiernych parafian, Siostry mogły znaleźć schronienie na terenie tamtejszej parafii i poczuły się prawdziwie jak w domu. W czasie homilii głosiły Słowo Boże, którego myśl przewodnią stanowiły prawdy nieustannie objawiane nam przez Boga:
    1) o potędze i sile wiernej miłości Boga Ojca;
    2) o fakcie, że na skutek grzechu pierworodnego pierwszych ludzi każdy z nas ma złamaną naturę i od chwili poczęcia jest grzesznikiem, dlatego w życiu popełnia grzechy;
    3) o tym, że nikt z nas sam nie jest w stanie wyzwolić się ze swoich grzesznych skłonności - jedyny ratunek i prawdziwa wolność jest w Jezusie Chrystusie. On przez swoją miłość na krzyżu odkupił każdego z nas, dając nam prawdziwą wolność i życie wieczne, które dzięki wierze jest dla nas dostępne już tutaj - na ziemi.
  Bóg po raz kolejny objawił moc i skuteczność swego Słowa, które przez trzy kolejne dni docierało do serc ludzi zebranych w tamtejszym Kościele napełniając je pokojem i ufnością.
  Po wspólnej modlitwie był czas na indywidualne rozmowy, modlitwy, dzielenie doświadczeń. Siostry prezentowały też prace wykonywane w ramach terapii zajęciowej przez mieszkańców Zespołu Domów Pomocy Społecznej w Wieleniu, a uzyskane środki przeznaczone są na rozbudowę bazy rehabilitacyjnej.







01 Mar 2017

"WIELKI POST 2017"

Autor: S. Ewa Pollus

Rozpoczęliśmy kolejny w naszym życiu Wielki Post - czas niezwykle ważny dla każdego z nas.
 Czas każdego roku dawany nam po to, aby serca nasze przemieniły się - przemieniły się w dobro. Codzienność, pochłaniające nas sprawy doczesne, wiele stawianych przed sobą wyzwań, coraz większe tempo życia, zagłuszają czasem fakt, że to tylko chwila ... I to właśnie okres Wielkiego Postu pozwala nam się zatrzymać, aby zastanowić się nad tym, kim jest dla mnie Jezus. Czy Jego zbawcza męka, okrutna śmierć na krzyżu, a potem Chwalebne Zmartwychwstanie ma dla mnie znaczenie, czy pamiętam o czekającej wieczności, bo przecież „czas ucieka ... ”, a Chrystus ofiarował się dla mnie. Warto zatem dokonać w tym szczególnym okresie odnowy wiary - „nawrócić się i wierzyć w Ewangelię”.
 Chrześcijańską drogę na czas przygotowań do paschalnych Świąt Wielkiej Nocy wyznaczają: post, modlitwa i jałmużna, a u podstaw wszystkiego jest Słowo Boże, do którego słuchania i pilniejszego jego rozważania jesteśmy w okresie Wielkiego Postu zachęcani. Niech więc wszystko to towarzyszy nam i wspiera w trwaniu i realizacji wielkopostnych postanowień i podjętych zadań.

02 Lut 2017

"Święto Matki Boskiej Gromnicznej-Światowy Dzień Życia Konsekrowanego"

Autor: S. Ewa Pollus

  2 lutego Kościół obchodzi Święto Ofiarowania Pańskiego, upamiętniające ofiarowanie Jezusa w Świątyni Jerozolimskiej, które miało miejsce w 40. dniu po narodzinach. Dawniej święto to nazywano Oczyszczeniem Najświętszej Marii Panny. W Polsce jednak znane jest przede wszystkim jako Święto Matki Boskiej Gromnicznej.
  2 lutego obchodzony jest także Światowy Dzień Życia Konsekrowanego. Ustanowiony przez papieża Jana Pawła II w roku 1997. Daje okazję do głębszej modlitwy za tych, którzy ofiarowali swoje życie na służbę Bogu. Wybrany dzień jest bardzo symboliczny, ponieważ tak, jak Maryja ofiarowała Panu Bogu największy Dar, jaki otrzymała – swoje dziecko, tym samym ofiarowując siebie samą, tak i osoby konsekrowane składają Bogu w ofierze siebie.

22 Sty 2017

"Wizyta w Wieleniu"

Autor: S. Aleksandra Łojewska

  22 stycznia nasza Postulancka Wspólnota pod przewodnictwem S. Mistrzyni Aleksandry Łojewskiej miała okazję gościć we Wspólnocie Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi w Wieleniu. Wizyta miała charakter rekreacyjny. Chciałyśmy zobaczyć Dom Sióstr i skorzystać z możliwości pochodzenia po lesie. Wszak Wieleń jest położony na terenie Puszczy Noteckiej. Wokół Domu Sióstr rzeczywiście jest piękny las, dużo zieleni. Dotarłyśmy do Wielenia rano. Przywitały nas serdecznie S. Przełożona Barbara Borowiak i S. Dyrektor Ewa Pollus. Oczywiście czekało już na nas przygotowane smaczne śniadanie. Po śniadaniu poszłyśmy na spacer po terenie Domu. Zwiedziłyśmy ogród, park, poszczególne pawilony ZDPS prowadzonego przez Siostry. Potem udałyśmy się do kaplicy, aby wziąć udział we Mszy Świętej o godzinie 10:30. Zostałyśmy z Siostrami na modlitwach południowych, a potem też udałyśmy się z Siostrami na obiad. Siostry serdecznie nas powitały. Cieszyły się naszą obecnością. Każda Siostra zapewniała o modlitwie, za co jesteśmy niezwykle wdzięczne.
  Po obiedzie wybrałyśmy się do lasu na dwugodzinny spacer. Pan Jezus pobłogosławił nam piękną pogodą. Świeciło słońce, a las był wyjątkowo urokliwy. Wszystko nastrajało, by chwalić Pana w Jego pięknym stworzeniu. Tak się złożyło, że tego dnia Wspólnota Sióstr z Wielenia gościła chór z Wielenia Północnego pod kierunkiem Księdza Grzegorza z koncertem kolęd. Siostra Przełożona zaprosiła nas na to spotkanie. Zaproszenie przyjęłyśmy z radością i rzeczywiście było warto z niego skorzystać, bo atmosfera spotkania była wspaniała, serdeczna. Wszyscy zgromadzeni mieli okazję nie tylko posłuchać kolęd, ale również pośpiewać razem z chórem. A na koniec każdy otrzymał w prezencie słodki poczęstunek, taki mały gest dobroci i miłości. Cieszymy się więc, że udało nam się zdążyć na koncert.
  Z kaplicy udałyśmy się do refektarza, gdzie Siostra Przełożona wraz z Siostrami przygotowała dla nas kolację. Nadszedł czas pożegnania. Żal nam było opuszczać Wieleń, ale nowy tydzień przed nami i trzeba wrócić do Poznania. Żegnając Siostrę Przełożoną zapewniłyśmy, że z radością odwiedzimy Wieleń ponownie. Wdzięczne za tak miłe przyjęcie mogłyśmy wrócić do Domu Prowincjalnego w Poznaniu, gdzie oczekiwały już na nas Siostry.

Zobacz galerię fotografii

23 Sty 2017

"DNI SKUPIENIA"

Autor: S. Anna

„Inne w końcu padły na ziemię żyzną, wzeszły, wyrosły
i wydały plon: trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny
i stokrotny.”

Mk 4,8

Pragnienie szczęścia głęboko zapisał Bóg w sercu każdego człowieka. Czasami jednak to serce jest jak spękana, nieurodzajna ziemia, która potrzebuje właściwego użyźnienia, by zrodzić nowe życie. Przyjdź, by zatrzymać się na chwilę i spojrzeć w Obecności Boga na swoją wędrówkę, napełnić się Bożym Słowem i z odwagą podjąć refleksję nad swoim życiem.

Dni skupienia są zaproszeniem dla dziewcząt, które pragną bliższej relacji z Bogiem i z Nim chcą dzielić swoje życie.

Zapraszamy na lutowe dni skupienia


09 Sty 2017

"MŁODZIANKI"

Autor: S. Magdalena Patyna

  Młodzianki, to święto znane w Kościele od czasów Chrystusa - dzień ten upamiętnia rzeź niemowląt.
W Zgromadzeniu natomiast przyjęto, iż w tym dniu „władzę” w klasztorze przejmują najmłodsze Siostry.
W tym roku nawiedziło nasz Dom dziesięciu Niebiańskich Posłańców. Ich zadaniem było tchnąć radość w naszą Wspólnotę, ale też wykonać zadania, które zostały im powierzone. Nie czekając zatem na zachętę, Posłańcy rozpoczęli dzieła polegającego na:
• Spełnianiu dobrych uczynków - Anioł Dobroci i Zaangażowania Społecznego
• Obserwacji przyrody - Anioł Obserwacji
• Przeprowadzeniu ćwiczeń gimnastycznych - Anioł Kulturystyki
• Dostarczeniu planu dnia i informacji - Anioł Informacji
• Śpiewaniu - zwłaszcza kolęd - Anioł Śpiewu
• Uśmiechaniu się - Anioł Uśmiechu
• Przygotowania słodkości - Anioł Gastronomii i Słodkości.
Dzień Św. Młodzianków uwieńczyła wspólna rekreacja, podczas której chętne Siostry mogły spróbować swoich sił i możliwości w kolędowym karaoke, poczęstować się czymś smacznym i obejrzeć niezwykłe Jasełka. Ta piękna sztuka została przygotowana przez Siostry Seniorki wraz z Siostrą Weroniką. Dzięki współpracy pokoleniowej mogłyśmy z Maryją i Świętym Józefem przebyć drogę do Betlejem i wraz z aniołami, pasterzami i Królami pokłonić się Boskiemu Dzieciątku.
Przeżyłyśmy piękny czas bycia razem - wspólnego kolędowania i wesołej zabawy. Mamy nadzieję, że powtórzymy dzień z tak wspaniałą atmosferą, znów za rok.

06 Sty 2017

"WĘDROWALI TRZEJ KRÓLOWIE …"

Autor: S. Łucja Sikora

„Wędrowali trzej Królowie
poprzez ziemi szmat,
a na serca z gwiazdy blaskiem
żar im wielki spadł…”


 6 stycznia - Uroczystość Objawienia Pańskiego.
Trzej królowie - Mędrcy ze Wschodu - jako nasi posłańcy prowadzeni do Betlejem przez Gwiazdę, niosą Nowonarodzonemu Chrystusowi dary płynące prosto z serca. Dary symbolizujące Boskość i uwielbienie Bożej Dzieciny.
Każdy z nas codziennie kroczy drogą do Betlejem - drogą do zbawienia, na której wzmacnia nas głęboka wiara i miłość do Jezusa i Jego dzieła. Tego dnia symbolicznie wspierają nas w tej ciężkiej, ale pełnej nadziei wędrówce Królowie, ogłaszający Dobrą Nowinę słowem i śpiewem radosnych kolęd, a także potwierdzający właściwy kierunek na wybranej przez nas ścieżce.
Tradycyjnie już i naszych Mieszkańców odwiedzili królowie, wędrując kolejno na każdy oddział Domu. Nie brakowało emocji: radości płynącej prosto z serca, ale też łez wzruszenia ukazujących się na wielu policzkach.
Podkreśliliśmy szczególną, jedyną w roku aurę minionych Świąt Bożego Narodzenia z nadzieję, że rozjaśniliśmy i tak już mocno święcącą na naszej drodze Gwiazdę Betlejemską. Pełni wiary i nadziei podążajmy za tym blaskiem przez cały rozpoczynający się właśnie rok ...

Zobacz galerię fotografii

06 Sty 2017

"ŚWIĘTO TRZECH KRÓLI"

Autor: S. Barbara Borowiak

Święto Objawienia się Pańskiego poganom - Epifania - Trzech Króli

Święto Trzech Króli jest jednym z najstarszych świąt w Kościele. Obchodzono je na Wschodzie od III wieku, a na Zachód przedostało się pod koniec IV wieku.
Słowo "Epifania" znaczy "objawienie". Epifania, podobnie jak Boże Narodzenie, przedstawia nam Boga, który staje się widzialnym, z tą różnicą jednak, że teraz nie tylko Żydom, ale i poganom okazuje Bóg Syna swego. Już Izajasz proroczo widzi Kościół pod figurą Jerozolimy, do której "napływa mnogość pogan, złoto i kadzidło przynosząc". (Iz 60 1-6)
W dzisiejszym dniu czcimy objawienie się Boga w widzialnej postaci. Wcielony Bóg objawił się poganom w osobach Mędrców, narodowi wybranemu przy chrzcie w Jordanie i swoim uczniom przez cud dokonany w Kanie Galilejskiej.

Dary Mędrców mają znaczenie symboliczne. Oznaczają godność królewską Chrystusa (złoto), wypływającą z połączenia się natury ludzkiej (mirra) z Boską (kadzidło). Dlatego wyobrażają one samego Zbawiciela.
W kościołach poświęca się dzisiaj te dary oraz kredę przeznaczoną do oznaczenia drzwi domów inicjałami trzech Mędrców i datą roku. Zwyczaj ten wiąże się z obrzędem ogłaszania w dniu dzisiejszym świąt ruchomych. W pierwsze wielkie święto roku kalendarzowego w katedrach i głównych kościołach po odśpiewaniu Ewangelii kantor ogłasza daty niedziel i świąt okresu wielkanocnego.

  • 1
Strona 1 / 1

  • Odwiedź nas lub napisz do nas:

W Wieleniu nad Notecią został założony Dom Opieki dla starców pod nazwą Zakładu św. Józefa. Dom ten, prowadzony przez Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi, rozpoczął swoją działalność w 1933 roku. Od kwietnia 1933 roku siostry Rodziny Maryi rozpoczęły pracę na tym terenie.

Nasza Galeria

/ /